10 definiţii pentru afretare :
AFRETÁRE, afretări, s.f. (Mar.) Acţiunea de a afreta; navlosire. – V. afreta.
AFRETÁRE s. (MAR.) navlosire.
afretáre s. f., g.-d. art. afretării
AFRETÁRE s.f. Acţiunea de a afreta. [< afreta].
AFRETÁ, afretez, vb. I. Tranz. A închiria o navă pentru transportul de mărfuri; a navlosi. – Din fr. affréter.
AFRETÁ vb. (MAR.) a navlosi. (~ o navă comercială.)
afretá vb. (sil. -fre-), ind. prez. 1 sg. afretéz, 3 sg. şi pl. afreteáză
A AFRET//Á ~éz tranz. (nave maritime sau fluviale) A închiria în vederea transportului de mărfuri. [Sil. -fre-ta] /<fr. affréter
AFRETÁ vb. I. tr. A închiria o navă; a navlosi. [< fr. affréter].
AFRETÁ vb. tr. a închiria o navă pentru transport de mărfuri; a navlosi. (< fr. affréter)