7 definiţii pentru bitang :



BITÁNG, -Ă, bitangi, -ge, s.m. şi f. (Reg.; adesea adjectival) Copil nelegitim; bastard. – Din magh. bitang.

BITÁNG adj. v. natural, nelegitim.

BITÁNG adj., s. v. bastard.

BITÁNG s. v. copil din flori.

bitáng s. m., pl. bitángi

bitáng, bitángă, bitángi, bitánge, adj. (reg.) 1. străin. 2. vagabond, ştrengar. 3. bastard; copil nelegitim.

bitáng (bitángi), s.m. – 1. Străin, din altă parte. – 2. Vagabond. – 3. Bastard, fiu natural. Mag. bitang (Cihac; Gáldi, Dict., 108). Se foloseşte în Trans. (cf. ALR 211). Cf. sb. bitanga „leneş”.